Renkli İzlerim

Bu Blogda Ara

Üçüncü romanım

tarih: Aralık 12, 2025

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Yeni romanım "Kozetli Nurbey" 2024 yılında çıktı.

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Yorumlar

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar

İrdeleme Bu gün verimsiz günlerimden birindeydim yine. Niye böyle oluyor diye düşünürken aklıma birkaç sebep geliyor. Ortamın gerginliği ister istemez karamsarlık yaratıyor. “Yaşlı olmanın bir takım engellemeleri, rahatsızlığı, bunların verdiği mutsuzluk, sayamadığım pek çok küçük aksaklıklar hepsi birden benim yazın hayatımı etkiliyor.” Dedim. Bunlardan söz ederken, oğlum; “Anne, sen zaten kendini mutlu etmek için, kendin için yazıyorsun. Üzülme, ne zaman rahat hissedersen o zaman yazarsın. Kimse; “Niye durakladın, yazmıyor musun artık?” diye merak etmiyor inan.” Deyince ona hak verdim. Doğru söylüyordu. Evet. Ben kendimi mutlu etmek için yazıyorum. Yazdıklarımı kendime armağan ediyorum...

Ukulele günümüzün en popüler müzik aleti

Ukulele günümüzün en popüler müzik aleti Bu minik müzik aletleri artık neredeyse her evde bulunmaya başladı. Anavatanının Hawai adası olduğu sanılsa bile, gerçek biraz farklıdır. Ancak oradan yayılmıştır diyebiliriz. 1879 da Portekiz kökenli göçmenler tarafından Madeira Adalarından ukulele benzeri bir telli çalgı getirilmiş Bir ağustos gecesi çalıp söyleyerek Hawailileri eğlendirmişler. Hatta 1879 yılında, bu eğlenceden bir kaç gün sonra Hawai Gazetesi; Madeira dan gelenlerin gece yaptıkları sokak konserlerinden bahsederek halkın çok eğlendiğini yazmış. Daha sonrakı bir kaç yılda bu üç göçmen bu çalgıyı geliştirip yapmaya başlamışlar. Ukulelenin ilk yapımcılarının bu göçmenler olduğu kabul edilmektedir. Hawai kralı Kalakaua' nın (Ukulele kelimesine benzeliği dikkatimi çekti) Bir İngiliz subayı varmış. Bu ukuleleyi çok iyi çalarmış. Böylece, ukulele saygınlık kazanmış. Ukulele; Hawai dilinde: "oo-koo-leh-leh" dir. Yaygın olarak dört boyutu olan (soprano,kons...

Bir Hikâye. Tahta At

BİR HİKÂYE- TAHTA AT Altmış yıldır oturduğum baba evimin çatısından indirdiğim tahta atıma bakıyordum. Eski koltuğa oturup tahta atı önüme çektim. Küçükken, hemen hemen bütün oyuncaklarımın bir hikâyesini dinlemiştim hem annemden, hem babamdan. Tahta atımın hikâyesini hepsinden fazla severdim. Bu hikâyede babamın bana olan sevgisi, yaratıcılığı, çalışkanlığı, fedakârlığı; hepsi vardı. Tahta atımın hikâyesini annem anlatmıştı. Benim çok iyi hatırladığım bir anı değildi. Çünkü üç yaşlarında küçük bir çocuktum. Batıdaki ilçelerden birinde yaşıyorduk. Babam kaymakamlıkta odacı olarak ...

Blogger tarafından desteklenmektedir